دندانهای شیری جلویی حدود شش سالگی و دندانهای شیری عقبی حدود ده الی ۱۲ سالگی میافتند. این یک واکنش فیزیولوژیک در بدن کودک است و مهم است که در زمان درست انجام شود. در صورتی که افتادن دندان شیری و رویش دندان دائمی در زمان پیشبینی شده انجام نشود باید علت آن بررسی شود.
کودکان مختلف ممکن است تفاوتهایی در زمان افتادن و رویش دندانها با یکدیگر داشته باشند و این کاملا طبیعی است و تا حدودی وابسته به ژنتیک هم میباشد ولی باید رویش دندانها در محدوده زمانی نرمال قرار داشته باشند.
بهتر است دندانپزشک متخصص کودکان هر شش ماه یکبار کودک را ویزیت کند و البته آزمایش خون از کودک به جهت بررسی وضعیت هورمونهای تیروئید و هم چنین میزان ویتامینها به خصوص ویتامین دی و کلسیم و سایر موارد انجام شود.
وقتی دندانهای شیری میافتند رویش دندان دائمی باید در زمان کوتاهی پس از آن مشاهده شود ولی گاهی مشاهده میشود که دندان شیری افتاده است ولی دندان دائمی رویش نکرده است در این شرایط باید موارد زیر را در نظر داشت:
- شاید فضای کافی برای رویش دندان دائمی وجود ندارد و باید در فک کودک فضا ایجاد شود در چنین مواردی متخصص ارتودنسی باید در فک کودک فضا ایجاد کند یعنی ارتودنسی در زمان رشد کودک شروع شود و تغییراتی در فک ها داده شود.
- شاید جوانه دندان دائمی وجود ندارد.این مساله فقط با گرفتن عکس رادیوگرافی مشخص میشود.گاهی جوانه دندان دائمی کلا وجود ندارد.
- شاید دندان شیری زودتر از موقع افتاده است مثلا به دلیل التهابی که در اطراف ریشه دندان وجود داشته یا آبسه دندان ریشه زودتر از موقع تحلیل رفته است و یا گاهی به دلیل ضربه ها این اتفاق میافتد.
- گاهی دندان شیری در سن کم کشیده شده و لثه روی دندان کمی سفت تر شده است و رویش دندان دائمی به دلیل زمانبر بودن پاره شدن لثه برای رویش دندان کمی تاخیر دارد که در بیشتر اوقات جای نگرانی ندارد و در موارد اندکی شاید نیاز به مداخله دندانپزشک متخصص کودکان برای ایجاد یک برش کوچک در آن ناحیه باشد.