مکیدن انگشت به خصوص انگشت شست یکی از شایعترین عادات دهانی است که در کودکان بروز می کند و غالبا از دندانپزشک درباره انواع مشکلاتی که ممکن است این عادت ایجاد نماید سوال می شود. بسیاری از والدین پس از تلاش بسیار برای ممانعت کودک از مکیدن انگشت و ادامه این عمل از سوی کودکشان بسیار نگران شده و این امر در بسیاری از موارد تبدیل به یک نزاع بین والدین و کودک می گردد. در ادامه این مطلب به راهکارهای مناسب جهت ترک عادت مکیدن انگشت و زمان مناسب برای به کار بستن این راهکارها خواهیم پرداخت.

[toc]

تا چه سنی مکیدن انگشت در کودکان طبیعی است؟

تمامی نوزادان نرمال یک اشتیاق درونی بیولوژیک برای مکیدن دارند و این جزو خصوصیات تکاملی طبیعی کودک محسوب می گردد. اما ادامه این عادت تا فراتر از سن 3 سالگی یک اختلال محسوب می گردد.مطالعات نشان داده اند که به طور میانگین کودکان بین سنین 2 تا 3 سالگی این عادت را ترک می کنند و نکته جالب توجه اینجاست که بسیاری از کودکانی که فراتر از این سنین به عادت مکیدن انگشت ادامه می دهند اغلب از خانواده هایی با درآمد بالاتر و تحصیل کرده تر هستند و شاید ادامه این عادت به نحوی نشانگر اختلال در کنترل اضطراب و استرس باشد.

مکیدن انگشت چه عوارضی می تواند داشته باشد؟

انواع اختلالاتی که بر اثر عادت مکیدن انگشت ایجاد می شود متنوع بوده و بستگی به عواملی مانند شدت مکیدن ، طول مدت مکیدن و تکرر این عمل هم چنین نحوه قرار دادن انگشت در دهان دارد. مهمترین مشکلاتی که در سیستم دهانی دندانی کودک بروز می کند شامل حرکات دندانی به خصوص در دندان های قدامی فک بالا و پایین و ایجاد مشکلاتی در فک ها از قبیل خوب نشدن فک ها می باشد.

عوارض ناشی از مکیدن انگشت به چه دلیلی بروز می کند؟

هنگامی که شست در داخل دهان قرار می گیرد زبان به سمت پایین رانده می شود و از کام دور می گردد هم چنین عضلات اطراف دهان در هنگام مکیدن در حالت فعالیت و انقباض هستند و نیروی بیش از حد به دندان ها و فکین وارد شده و ایجاد تغییرات اسکلتی و دندانی می نماید.

روش های درمانی مناسب برای ترک عادت مکیدن انگشت کدامند؟

صحبت با کودک

اولین و ساده ترین راه درمانی می باشد و شامل گفتگویی میان دندانپزشک و بیمار است. از آنجایی که حس جاندارپنداری اجسام در بسیاری از کودکان کم سن وجود دارد شاید بتوان با استفاده از الفاظی هم چون “اگر انگشتت را بخوری ممکن است ناراحت شود” کودک را تحت تاثیر قرار داد. در مورد کودکان بزرگتر روش مصاحبه بستگی زیادی به مسولیت پذیری وی و درک فشارهای اجتماعی به علت عادت بد دارد.

روش یادآوری

دومین را درمان برای کودکانی مناسب است که مایل به توقف عادت هستند ولی در این راه نیاز به کمک دارند. باید هدف از انجام درمان برای کودک توضیح داده شود. قرار دادن یک چسب بر روی انگشت یا مالیدن مواد تلخ بر روی آن جزو این روش درمانی می باشند. کودک باید توجیه شود که این کار یک روش تنبیهی نیست.

روش جایزه دادن

را ه سوم درمان به این صورت است که بین کودک و والدین و یا بین کودک و دندانپزشک قرار دادی بسته می شود که به سادگی بیان می کند که اگر کودک برای مدت خاصی از زمان عادت را ترک کند در ازای آن جایزه ای دریافت خواهد کرد. لزومی ندارد این جایزه بیش از حد بزرگ باشد فقط باید به حد کافی خاص باشد که کودک را تشویق کند.

سایرروش های درمانی

اگر عادت مذبور علی رغم به کار بردن سیستم های صحبت کردن ، یادآوری و پاداش ، هنوز پا برجاست و از طرف دیگر کودک حقیقتا مایل به ترک عادت خود می باشد دندانپزشک با ساختن وسایلی که شبیه وسایل مربوط به ارتودنسی است و قرار دادن آن در دهان کودک ، مانع از عمل مکیدن انگشت می گردد.

چه سنی برای شروع درمان مناسب است؟

درمان های ترک عادت مکیدن انگشت اغلب بین سنین 4 تا 6 سالگی انجام می شوند. والدین گرامی توجه داشته باشند که به هیچ وجه نباید قبل از یک سالگی برای ترک این عادت تلاش کرد.

در نهایت برای انتخاب بهترین روش درمانی که برای هر کودکی مناسب است باید با دندانپزشک مشورت نمود.

ویدیو زیر نیز می تواند به برخی از سوالات شما در مورد عوامل به وجود آورنده و درمانهای عادت مکیدن انگشت در کودکان پاسخ دهد.

[aparat id=”SAc0C” width=”730″]